Forum
   
Forum

Polecamy

Nowoczesna parafia

Papieże wobec kwestii żydowskiej

Ochrona życia – prawo a edukacja

Dekalog demokracji

Młodzi o przeszłości i przyszłości

Deklaracja europejska

Deklaracja europejska Chrześcijan Żydów i Muzułmanów

Przeciwko antysemityzmowi

Indeks nazwisk

Indeks tematów

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej Znak

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej Znak

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

Wydarzenia »

Nie otrucie polonem, lecz infekcja


04-12-2013 / AP

  Zdaniem francuskich ekspertów, do których trafiły próbki pobrane podczas ekshumacji Jasera Arafata, przywódca Organizacji Wyzwolenia Palestyny zmarł w 2004 r. śmiercią naturalną, a nie został otruty polonem, co sugerowały władze palestyńskie i wdowa po Arafacie. Przyczyną zgonu miała być uogólniona infekcja.


Suha Arafat z portretem zmarłego męża /fot. Internet

Suha Arafat z portretem zmarłego męża /fot. Internet

Władze Izraela, które były posądzane przez Palestyńczyków o otrucie Arafata, oświadczyły, że konkluzje Francuzów były do przewidzenia. – To nie jest niespodzianka – powiedział AFP rzecznik prasowy izraelskiego MSZ Jigal Palmor.

Oprócz ekipy francuskiej badania nad próbkami pobranymi z ciała i osobistych przedmiotów Arafata prowadzili równolegle specjaliści ze Szwajcarii i Rosji, dochodząc do wykluczających się wzajemnie wniosków.

Prof. Francois Bochud, dyrektor szwajcarskiego instytutu, gdzie prowadzono analizy, powiedział 7 listopada, że stwierdzony w próbkach wysoki poziom polonu "sugeruje udział osób trzecich", a wyniki badania "w umiarkowany sposób potwierdzają teorię o otruciu".

Z kolei Rosjanie następnego dnia oznajmili, że ich raport "nie dostarcza wystarczającej ilości dowodów na potwierdzenie tezy o tym, że otrucie polonem 210 wywołało chorobę popromienną". Zarówno rosyjscy, jak i szwajcarscy eksperci doszli do wniosku, że "śmierć nie była spowodowana podeszłym wiekiem lub chorobą, ale była wynikiem działania toksycznej substancji".

Arafat zmarł 11 listopada 2004 roku we francuskim szpitalu wojskowym w Clamart po trwającej miesiąc chorobie. W październiku zaczął uskarżać się na nudności i bóle żołądka. Gdy palestyńscy, egipscy i jordańscy lekarze okazali się bezradni wobec pogarszającego się stanu chorego, Arafat został przetransportowany na leczenie do Francji pod koniec października. Ekshumacja Arafata, przeprowadzona pod koniec listopada 2012 roku w Ramallah, była następstwem domysłów, że przyczyną jego śmierci był radioaktywny polon 210.

Przeprowadzone wcześniej w laboratorium w szwajcarskiej Lozannie badania ubrań, które Arafat nosił przed śmiercią, wykazały podwyższoną zawartość radioaktywnej substancji. Badania nie pozwalały jednak na wydanie ostatecznej opinii. Powołano wtedy trzy grupy naukowców z Francji, Szwajcarii i Rosji, które osobno prowadziły badania.

Arafat stał na czele Organizacji Wyzwolenia Palestyny przez ponad trzy dekady, a w 1996 roku został wybrany na prezydenta Autonomii Palestyńskiej. W 1993 r. pod naciskiem USA podpisał w Oslo porozumienie z Izraelem, którego głównym punktem była umowa o wzajemnym uznaniu Izraela i OWP, wycofaniu się Izraela z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy oraz o rozpoczęciu procesu ustanawiania państwowości Palestyńczyków. Za podpisanie tych porozumień wszyscy sygnatariusze – Arafat, Shimon Peres i Icchak Rabin – zostali odznaczeni w 1994 r. pokojową Nagrodą Nobla. Postanowienia z Oslo nigdy jednak nie zostały wprowadzone w życie, zaś w 2000 r. wybuchło antyizraeslkie powstanie, intifada. Od tego czasu bliskowschodni „proces pokojowy” znajduje się w permanentnym kryzysie. (Za Onetem, własne)

do druku

poleć stronę